Skąd wzięła się anoreksja i dlaczego tak wiele osób musi się z nią zmagać? Stoją za nią nie tylko kwestie związane z naszym postrzeganiem siebie, ale przede wszystkim relacje społeczne i reguły, które narzuca nam społeczeństwo

Zjawisko anoreksji pojawiło się w latach 60. ubiegłego wieku. Wraz z erą supermarketów żywność dowolnego rodzaju stała się dostępna o dowolnej porze roku i dnia. W społeczeństwach zachodnich pojawił się wówczas nakaz utrzymywania diety. Od tej pory kobiety miały dążyć do wymyślonego ideału.

Choć od tego czasu wiele się zmieniło to to pozostaje niezmienne. Ludzie nadal się głodzą. Chcąc podążać za wyznaczonymi trendami i kolejnymi dietami zaczynamy sami niszczyć swoje ciało. Głodzenie się nie jest bowiem sposobem na to, aby zrzucić kilogramy czy podążać ślepo za wykreowanymi „ideałami”.

Różne relacje społeczne i naciski mogą mieć jednak swoje dobre strony. Zmuszają bowiem do refleksji nad samym sobą. Nacisk nie ma w sobie nic wartościowego, kiedy dla spełnienia oczekiwań społecznych zaczynamy kreować siebie jedynie przez ubiór i kształtowanie sylwetki.

Prof. Zbigniew Bauman podkreślał już, że prawo do samookreślenia stanowi w dzisiejszych czasach przymus. Kwestia tożsamości przekształciła się z „danej” w „zadaną”. Wraz z rozwojem wspólnot i struktur społecznych pojawiły się nowe reguły „gry w tożsamość”. Dzięki niej ludzie wyrwali się z konieczności „tkwienia w skorupie”, mają wybór, mogą poszerzać horyzonty. Każdy musi jednak zająć miejsce wśród poszczególnych grup podmiotów.

Źródło: naukawpolsce.pap.pl