Osoby z cukrzycą powinny zwrócić szczególną uwagę na to co i w jakich ilościach jedzą. W ich wypadku nie zawsze „mniej” oznacza „lepiej”

Cukrzyca typu 2 to przewlekła choroba metaboliczna. Ci, którzy się z nią zmagają mają podwyższony poziom glukozy we krwi. Narażony na nią może być każdy, ale osoby otyłe powinny się z nią liczyć znacznie bardziej. Poza utrzymaniem odpowiedniej masy ciała, w cukrzycy ważne jest też kontrolowanie poziomu cukru, obniżanie poziomu cholesterolu, a także sprowadzanie ciśnienia tętniczego do zadowalających wartości.

Osiągnięcie tych celów nie dla każdego jest proste. Z wiekiem powinniśmy wiele rzeczy zmieniać, np. jadłospis. Im jesteśmy starsi, tym coraz mniej kaloryczne jedzenie musimy spożywać. liczy się jednak nie tylko ilość, ale i jakość posiłków. Aż 25% dobowej kaloryczności powinno przypadać na śniadanie, 15 – na drugie śniadanie. Obiad – 35%, podwieczorek 10, a kolacja to 15% Wiele osób prawie nie je śniadania objada się słodyczami i ogranicza do 2-3 posiłków dziennie, zaś wieczorem pochłania obiadokolację.

Osoby chore na cukrzyce, które muszą pozbyć się zbędnych kilogramów myślą, że dobre jest wyrzucenie ze swojej diety cukrów. Trzeba jednak pamiętać, że o ile cukry proste faktycznie warto wyeliminować to cukry złożone nadal powinny w niej występować. Razowe pieczywo, makaron, ziemniaki czy brązowy ryż zawierają wiele węglowodanów złożonych i błonnika. Białka powinny dawać około 20-25% kalorii, tłuszcze – najlepiej nienasycone – tyle samo.

Mylne są też głosy według których istotne jest jedynie to ile jemy, a nie, co się składa na nasz posiłek. Zjedzenie „byle czego” nie jest dobrym rozwiązaniem. Nawet wtedy, gdy to „byle co” występuje w małych ilościach. Podane na opakowaniach produktów procenty dobowego zapotrzebowania nie są zbyt pomocne, bo każdy ma inne zapotrzebowanie.

Zastępowanie cukru fruktozą też nie jest wskazane – jej spożycie pobudza wytwarzanie glukozy w wątrobie. Lepsze już mogą być syntetyczne słodziki. Nadmiar fruktozy sprawia również, że owoce są mniej wskazane niż warzywa. Ale i warzywa mogą stracić swe korzystne właściwości, gdy są zbyt długo gotowane. W przypadku cukrzyków niezbyt dobre jest również dodawanie do potraw soli, cukrów, a także smażenie ich. Najlepiej jest gotować na parze i wodzie W grę wchodzi także pieczenie i duszenie.

Przy tym wszystkim istotne jest to, ile pijemy wody. Jej duże spożycie może sprawiać trudność zwłaszcza osobom starszym, u których odczuwanie pragnienia zmniejsza się z wiekiem. Sprawę dodatkowo komplikują leki – na przykład zwiększające utratę wody środki moczopędne czy leki, których ubocznym skutkiem jest zmniejszone odczuwanie pragnienia.

Źródło: www.naukawpolsce.pap.pl